دریافت بوک انسان و زمان


معرفی بوک انسان و زمان

بوک انسان و زمان نوشته‌ی شیرزاد کلهری و کلاودیاک. کلهری زمان را از منظر ادبیات، هنر، فلسفه و فیزیک بررسی می‌کند.

نویسندگان بوک هر دو فیزیسین هستند و در صدد آن هستند که تفاوت و برابری‌های دیدگاه‌های مختلف انسان‌ها درباره‌ی زمان را از زوایای مختلف نگاه کنند. زمان چالش بزرگ بشریت مدرن و حتی فیلسوفان یونانی بوده است و هنوز هم این چالش با همان استحکام و شاید بیشتر از آن باقیست. این بوک ادعا ندارد که به تمامی عرصه‌ی بزرگ ادبیات و یا هنر و فلسفه و حتی فیزیک پرداخته است. بلکه عمده کوشش این بوک نشان دادن دیدگاهایی است که بسیاری از آدم‌ها در خواندن رمان و یا نگاه کردن به یک اثر هنری از آن‌ها می‌گذرند. در حالی که ممکن است وزن بزرگ بوک روی زمان باشد.

نگاهی که ادبیات و سینما به زمان داشته و دارند نگاهی بسیار جالب و دور از تفکر و گاهی دور از واقعیت هستند. ولی همان‌ها راهی را به ما نشان می‌دهند و یا چالشی را پیش پای ما می‌گذارند که گاهی ممکن است راه را برای اندیشه‌های بزرگ فیزیکی هموارتر کنند. چنان‌که فلسفه‌ی ارنست ماخ، آینشتاین را لجبازانه روی نواقص فیزیک نیوتی متمرکز ساخته و وی را به بزرگ‌ترین کشفی که بشر می‌توانست بدان دست یابد، رهنمون ساخت. بدان جهت هرگز نبایستی به عنوان یک فیزیکدان، بیولوگ، بیوشمیست و عالم علوم دیگر عرصه‌های فلسفه و ادبیات و هنر را نادیده گرفت و یا کم اهمیت جلوه داد. افکار انسان‌ها بهم متصلند. این اتصال هر قدر وسیع‌تر باشد دست‌یابی به حقایق جهان بیشتر می‌شود.

جای خالی نگاه روانشناختی در بوک ما وجود دارد ولی آن مورد را به صاحب نظران در عرصه روانشناسی واگذار می‌کنیم. چرا که عرصه‌ای به‌غایت حساس بوده و ما نمی‌توانستیم این مسئولیت را به‌عهده بگیریم. در ابتدا شروع به مطالعه این بخش از علوم را آغاز کردیم و با دیدگاه‌های مختلفی روبرو شدیم. سپس بهتر دیدیم که از آن بگذریم. ما نمی‌خواهیم که با خوانش بد و یا شاید بد، آثار روانشناسی درباره‌ی زمان باعث نقوذ ایده‌ها و اندیشه‌هایی در ذهن افراد حساسی بشویم که خودشان را در آینه‌ای که ما برایش یا برایشان پیش نهاده‌ایم خود را ببیند و ورانداز کند. امیدواریم که این اثر به برخی از سئوالات شما خوانندگان جواب بدهد و یا مهم‌تر از همه چیز سئوال آفرین باشد.

در بخشی از بوک انسان و زمان می‌خوانیم:

در برگسون زمان به دو گونه تقسیم می‌شود، زمان واقعی که پایدار، مستمر و در جریان است و دیگری زمانی است ذهنی، که آن‌هم دارای همین خصوصیات بوده ولی نمی‌توان آنات آن را اندازه گرفت. این دو به‌دلیل استمرار و در جریان بودن با هم ارتباط برقرار کرده، بدین‌وسیله جهان آگاهی و ذهنی با جهان واقعی گره می‌خورند. هم‌چنان‌که پیش از این درباره‌ی اثر برگسون روی نویسندگان اوایل قرن بیستم گفتگو کردیم، برگسون نویسندگان ادبی آن دوران و برخی از نویسندگان متأخر را به دلیل این تقسیم زمان به درونی و بیرونی شدیدا بخود جلب کرده است. وی زمان واقعی را زمان فضاگونه تلقی می‌کند که می‌توان با ساعت و ابزار دیگر اندازه‌گیری کرد ولی زمان درونی قابل اندازه‌گیری نیست. بعدا دوباره به برگسون بر‌خواهیم گشت.

جستجوی چیستی رازگونه‌ی زمان و درک اینکه چگونه بایستی به مسائل نزدیک شویم تا به این راز آن‌گونه‌ای که وجودش را بر ما تحمیل می‌کند، پی ببریم، خود بسیار مهم است. علوم جدید بسیاری از مفاهیم گذشته را به چالش کشیده و بسیاری دیگر را یا از میان برداشته، یا اینکه نقطه‌ی اتکاء ما را نسبت به آن‌ها متزلزل کرده است. نگاه کنیم به این گفته برتراند راسل «همه‌ی فلاسفه در هر رده‌ای، علیت را یکی از بدیهیات و یا اصول اساسی علوم می‌دانند. درحالی‌که به‌ طور عجیبی در دانش پیشرفته مانند کیهان‌شناختی گرانشی، واژه‌ی «علت» اصلاً ظاهر نمی‌شود… برای من اینگونه به نظر می‌رسد که… دلیل اینکه فیزیک علت‌ها را کنار گذاشته و بدنبال‌شان نمی‌رود، این باشد که یک چنین علت‌هایی وجود ندارند. به باور من قانون علیت، مانند بسیاری از چیزی‌های دیگر در میان فیلسوفان برچیده شده است، درست مانند یادگاری از گذشته شده است مانند سلطنت که به اشتباه تصور می‌شود که بی‌ضرر است.»

کلمات کلیدی: زمان در فیزیک، فلسفه زمان، تعریف زمان، زمان چیست، مفهوم زمان، حقیقت زمان چیست، درک مفهوم زمان، حقیقت زمان چیست، زمان،